Ashley (17) gaat vol gas door het leven

Ashley (17) is een stoere jongedame, met een actierijk leven in Arnemuiden. De Zeeuwse is geboren met een CHD, maar daar merkt ze niets meer van.

Actie. Alles in Ashley’s leven draait om actie. Dat begint al in de eerste 24 uur van haar leven. Wanneer ze wordt geboren, gaan de artsen uit van een longafwijking. Maar als ze het in de eerste nacht moeilijk krijgt, blijkt uit een spoedecho dat de buikorganen in de borstholte liggen en dat er sprake is van een CHD.

Operaties

Ze wordt snel geopereerd in het Erasmus MC. Haar longen ontwikkelen zich vervolgens goed en na vier weken mag ze naar huis. Maar nog geen week later is ze alweer terug, vanwege een recidief. Zoals ze ook op 2-jarige leeftijd weer geopereerd moet worden, omdat er opnieuw een gat in haar middenrif is ontstaan.

De drie operaties vanwege haar CHD vallen bijna in het niet bij wat er met haar hand gebeurt. Na de eerste CHD-operatie lekt het infuus. Daar komen ze pas achter wanneer haar hand de volgende dag zwart is. Ze wordt direct geopereerd, maar de brandwond heeft dan al schade veroorzaakt.

In het brandwondencentrum in Beverwijk is ze inmiddels zeven keer aan haar hand geopereerd, maar helemaal normaal functioneert die niet. Zo kan ze haar hand niet volledig sluiten en haar pols niet helemaal buigen. “Maar ik word er niet door beperkt”, vertelt Ashley. “Ik heb mezelf gewoon aangeleerd om er op een andere manier mee om te gaan. Met mijn schouder en ellenboog compenseer ik het.”

Leuke jeugd

Het zegt veel over de manier waarop ze in het leven staat. Ze is zelfverzekerd, positief en niet snel bang. Ze kijkt dan ook terug op een ‘leuke jeugd’, ondanks in totaal zestien (!) operaties. Naast de CHD- en handoperaties heeft ze ook nog een aantal botbreuken gehad. Moeder Janneke: “Bijvoorbeeld doordat ze met de quad onderuit was gegaan.”

Die krijgt ze al op jonge leeftijd van haar vader om op het grasveld achter hun kleine woonwagenkamp mee te crossen en op de doodlopende weg van 2,5 kilometer de topsnelheid te halen. “Hij was opgevoerd en ging 65 kilometer per uur”, vertelt Ashley. “Op mijn 16^de heb ik hem ingeruild voor een schakelbrommer. Alle jongens hebben die. Dan ga ik niet op een scooter rijden.”

Voetballen

Ze is al haar hele leven het meisje tussen de jongens. Ze klimt als klein meisje in bomen. Ze voetbalt vanaf haar 4^de: eerst met de jongens, maar inmiddels is ze de veel scorende rechtsbuiten van het eerste vrouwenelftal van VV Arnemuiden. Janneke: “Maar inmiddels draait het vooral om de derde helft.”

Want ze houdt van uitgaan. Dat gebeurt in de kroeg in Goes of bij iemand thuis. “De meeste jongens hier hebben een bar in huis.” Janneke: “Haar vader heeft die ook voor Ashley gemaakt, voor haar 13^de verjaardag. Achter in de tuin heeft ze haar eigen plek, met een pooltafel, tv, bankstel.”

Actie & bloed

Wel is er inmiddels een groot verschil met de jongens ontstaan, naast de uiterlijke kenmerken uiteraard. De jongemannen uit Arnemuiden, een vissersdorp, gaan één voor één varen. Aan boord is geen plek voor vrouwen. “En ik vind de zee eng.”

Dat wil niet zeggen dat ze nu kiest voor een saaie kantoorbaan. Ze zit in het eerste jaar van de opleiding tot verpleegkundige. “Uiteindelijk wil ik op de Spoedeisende Hulp gaan werken. Of op de ambulance. Ik houd van actie, dingen met bloed vind ik leuk.” Moeder Janneke met een glimlach: “Ze heeft nooit ‘witte-jassen-angst’ gehad. Misschien wel omdat we haar na elke operatie een cadeautje gaven.”